Atrakcje przyrodnicze
Okolice Częstochowy
Planetarium i Multicentrum
Pomniki i miejsca pamięci
Warto zobaczyć, ciekawostki
Zabytki
 
Znaleziono wpisów: 26
opcje sortowania:
sortuj w/g pola:pokaż wpisy:
Atrakcje przyrodnicze






Nazwa:Parki miejskie pod Jasną Górą
Opis:przyroda, flora
Powierzchnia łączna parków miejskich: 12,48 ha
Zaprojektowany niemal dwieście lat temu kompleks zieleni pod jasnogórskim szczytem, początkowo nazywany był Parkiem na Częstochówce. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, podzielono go na dwie części, południową nazywając imieniem Stanisława Staszica, północną zaś - 3 Maja.
Parki przedzielone są Aleją Sienkiewicza, w której usytuowany jest Grób Nieznanego Żołnierza.
Obecny kształt nadał parkom Franciszek Szanior w 1908 r. w związku z Wystawą Przemysłowo-Rolniczą.
Układ obydwu parków jest podobny, opiera się na jedynym głównym ciągu pieszym przebiegającym po przekątnej i odchodzącej sieci dróg dzielących parki na kwadraty.

Parku im. Staszica znajduje się kilka obiektów pozostałych po wystawie: klimatyczna, drewniana altana z 1909 r., wieża Obserwatorium Astronomicznego z marmurowym zegarem słonecznym umieszczonym na cokole rozebranego w październiku 1917 roku pomnika cara Aleksandra II (obecnie siedziba MULTICENTRUM), budynki Muzeum Częstochowskiego (Muzeum Górnictwa Rud, pawilon wystawowy czy zagroda włościańska). W późniejszym okresie swoje miejsce wśród parkowej zieleni znalazły pomniki: Stanisława Staszica, Kazimierza Pułaskiego i rzeźba parkowa dziewczyny.

Podstawą drzewostanu, liczącego około 1300 drzew, są drzewa liściaste reprezentowane przez 92 gatunki, wśród których przewagę stanowią 100-150 letnie okazy. Dominują drzewa pochodzenia rodzimego (głównie klon pospolity, ale wśród drzew pochodzenia obcego znajdujemy:
- jesion pensylwański, świerki kłujące i syberyjskie, dąb czerwony, cyprysiki, jałowce chińskie.

Park 3 Maja to prócz zieleni także korty tenisowe, plac zabaw dla dzieci, stanowiska szachowe dla miłośników królewskiej gry w plenerze oraz centralnie usytuowany pomnik Stanisława Moniuszki z 1958 r. dłuta St. Policińskiego. Rośnie tu około 1600 drzew, często w wieku powyżej 130 lat. Występują tu:
- dęby czerwone, jesiony, lipy krymskie, modrzewie, kasztanowce, świerki klujące, jesiony


>> PRZEWODNIK PO PARKACH MIEJSKICH - I (6,23 MB) <<


>> PRZEWODNIK PO PARKACH MIEJSKICH - II (6,07 MB) <<

Atrakcje przyrodnicze


Nazwa:Aleja Brzozowa
Adres:Bialska
Opis:przyroda, flora
Aleja licząca ok. 2,5 km, położona w ciągu ulicy Bialskiej, między Parkitką i Grabówką
Pomnik przyrody, zadrzewiony 385 brzozami brodawkowatymi (Betula pendula), w wieku około 60 lat. Jedna z najbardziej popularnych tras spacerowych i rowerowych w tym rejonie.
W sąsiedztwie Alei Brzozowej znajdują się m.in. znane Sanktuarium Krwi Chrystusa oraz atrakcyjne tereny rekreacyjne z pełnowymiarowym boiskiem do piłki nożnej.
Atrakcje przyrodnicze




Nazwa:Brama Mirowska
WWW:
Opis:Brama Mirowska, znajdująca się w pobliżu ul. Zawodziańskiej, jest utworzona przez dwa wapienne ostańce: Skałę Balikową i Skałę Jasia i Małgosi.

Balikowa Skała jest masywną wychodnią wapienną, o płaskim wierzchołku, podciętym 20-metrową, częściowo przewieszoną ścianką. Część skałek jest ukryta pod koroną drzew, tworzących tu grądowy, bogaty w gatunki roślin zagajnik. Na wychodniach skalnych rośnie roślinność murawowa, reprezentowana m.in. przez rozchodniki, macierzanki i ciemiężyka białokwiatowego.

Jaskinia w Balikowej Skale
Wysokość otworu: ok. 250 m n.p.m.,
Ekspozycja otworu: SW.
Długość: 15 m.
Okap z wejściem do jaskini widoczny jest z daleka i zajmuje połowę długości skałki, jego długość wynosi 10, głębokość sięga 2, a wysokość 1,5 m. W otworze krzewy jeżyny i bujna roślinność. W najszerszym miejscu spod okapu odchodzi w kierunku NE 13 metrowy korytarz.
Jaskinia o genezie krasowej utworzona w wapieniu skalistym górnej jury (górny oksford). Ściany wewnątrz, na całej długości jaskini, okryte cienką warstewką czarnego nalotu powstałego w wyniku częstego palenia ognisk przed jaskinią. Nacieki w jaskini nie występują. Jaskinia pod okapem sucha, wewnątrz w korytarzu wilgotno.

Skała Jasia i Małgosi ma ok. 10 metrów wysokości, i w połowie jest przecięta charakterystyczną rysą, na której wewnątrz wykształciła się nieduża, wielootworowa grota, tzw. Schronisko w Skale Jasia i Małgosi, o długości 5 m.

Schronisko w Skale Jasia i Małgosi
Wysokość otworów: ok. 250 m n.p.m.
Ekspozycja otworów: ku NEE i ku NW.
Długość: 5 m.
Schronisko znane jest również jako Schronisko w Bramie Mirowskiej i posiada wiele połączeń z powierzchnią. Główny otwór znajduje się od strony wschodniej. Jest szeroki (2,5 m) i dość niski (0,5 m), kształtem przypominający rozciągnięty trójkąt. Z prawej, północnej strony jest on otwarty - tworzy tu wąski prześwit. Po stronie zachodniej, w środku ścianki ostańca, 3 m nad jego podstawą, widoczny jest otwór o trójkątnym kształcie, szerokości 1,3 m i wysokości 0,5 m. Oprócz tych otworów są jeszcze dwa wąskie prześwity.
Schronisko jest wymyte na dwóch krzyżujących się pęknięciach - pionowym i poziomym. Tworzy je jedna niska (0,7 m) salka, o wymiarach 3x4 m, od strony północnej połączona z powierzchnią. Strop oraz ścianki są silnie skorodowane, z licznymi wnękami i wymyciami. Nie mają nacieków. Schronisko jest suche i widne. Nie stwierdzono w nim występowania okazów flory i fauny.
W Bramie Mirowskiej, po obydwu stronach rzeki, rozciągają się podmokłe łąki, z resztkami starorzeczy. Żyją tu kumaki nizinne i derkacz.
Brama Mirowska jest istniejącym i dobrze widocznym dowodem przeszłości geologicznej tej ziemi.

Atrakcje przyrodnicze




Nazwa:Gąszczyk
WWW:
Opis:Na północnej stronie stromego zbocza Przeprośnej Górki rośnie rzadko spotykany typ lasu - grąd subkontynentalny. W jego drzewostanie licznie występuje lipa szerokolistna, grab, buk, dąb szypułkowy i klon zwyczajny. Bogate jest runo, reprezentowane przez geofity: groszek wiosenny, miodunka ćma, przylaszczka, wawrzynek wilcze łyko, zawilec gajowy i zdrojówka rutewkolistna oraz inne: czerniec gronkowy, dąbrówka rozłogowa, gajowiec żółty, zerwa kłosowa, konwalijka dwulistna, kopytnik pospolity, marzanka wonna, perłówka zwisła, piżmaczek, podagrycznik, sałatnik leśny, szczawik zajęczy i szczyr trwały. Do osobliwości należy groszek wschodniokarpacki oraz gatunki chronione: lilia złotogłów, skrzyp zimowy, storczyki – buławnik wielkokwiatowy i kruszczyk szerokolistny, przewiercień długolistny i parzydło leśne.

Jedną z ostatnich ostoi znalazł tu ginący ślimak ostrokrawędzisty, żyjący w szczelinach skalnych.
Bezpośrednio nad tym zalesionym zboczem znajduje się starożytne grodzisko, z podwójnymi wałami obronnymi. W środkowej części grodziska jeszcze do niedawna była łąka, podkreślająca swym kształtem i formą specyfikę tego miejsca.
Atrakcje przyrodnicze


Nazwa:Góra Kamień
WWW:
Atrakcje przyrodnicze


Nazwa:Góra Kamyk
WWW:
Opis:Położona jest w dzielnicy Mirów, w pobliżu ul. Legionów, naprzeciw koksowni Huty Częstochowa.
Jest to niewysokie wzgórze jurajskie, malowniczo dominujące nad okolicznymi polami ornymi i ugorami. W partiach wierzchołkowych występują nieduże wychodnie wapienne. Podnóże wokół wzgórza i tereny poniżej aż do szosy (koło koksowni Hucie) zajmują rozległe powierzchnie dawnych pól uprawnych i łąk, aktualnie odłogowane.
Atrakcje przyrodnicze


Nazwa:Góra Kokocówka
WWW:
Opis:Wzgórze przy ul. Skalnej.
Wzgórze jest w całości zajęte przez grądowe zbiorowiska leśnozaroślowe, o naturalnym charakterze, będące inicjalną formą grądu subkontynentalnego. Pnącza są reprezentowane przez bluszcz pospolity.
Bardzo bogate w gatunki jest runo: przylaszczka pospolita, marzanka wonna, miodunka ćma, zawilec gajowy, groszek wiosenny i czerniejący, czerniec gronkowy, rutewka orlikolistna, kopytnik pospolity, szczyr trwały, pszeniec gajowy, piżmaczek wiosenny, konwalia majowa, dzwonek brzoskwiniolistny, gajowiec żółty, fiołek leśny, żywokost sercowaty, kokoryczka wonna i perłówka zwisła oraz chronione gatunki - lilia złotogłów, miodownik melisowaty i groszek wschodniokarpacki. Na licznych wychodniach skalnych, rosną cieniolubne paprocie: paprotka zwyczajna i zanokcica skalna oraz elementy muraw: ciemiężyk białokwiatowy, przetacznik kłosowy, wilczomlecz sosnka, czyścica storzyszek i pierwiosnka lekarska.
Na obrzeżach kompleksu leśnego wytworzyło się wielogatunkowe, zaroślowe zbiorowisko otulinowe, z dominującym udziałem śliwy tarniny, głogu, derenia świdwy, trzmieliny brodawkowatej oraz kruszyny pospolitej. Dzięki obecności dobrze wykształconego lasu grądowego oraz występowaniu gatunków chronionych Góra Kokocówka już od wielu lat była wykazywana jako obiekt godny ochrony.
Atrakcje przyrodnicze


Nazwa:Góra Modosowa
WWW:
Opis:Góra Modosowa, nazywana także Górą Dębową, jest niewysokim wzgórzem, ukrytym wśród rozległych borów sosnowych przy wschodniej granicy miasta, na południe od ul. Brzyszowskiej.
Na wzgórzu rośnie naturalny las grądowy, utworzony przez liściaste drzewa: buka, dęba szypułkowego, graba i lipę drobnolistną. Runo jest wyjątkowo bogate (ok. 40 gat. roślin kwiatowych). Do rzadkich, podlegających ochronie roślin, należą: przylaszczka pospolita, konwalia majowa, miodownik melisowaty, bluszcz pospolity, lilia złotogłów i kruszczyk szerokolistny.
Z innych gatunków na uwagę zasługują: groszek czerniejący i przewiercień długolistny, rzadko w Polsce spotykane.
Żyje tu wiele gatunków zwierząt w tym ptaki dziuplaki, jak np. dzięcioł czarny i zielony.
Atrakcje przyrodnicze


Nazwa:Góra Ossona
WWW:
Opis:Góra Ossona - przy ul. Kwiatowej - jest rozległym jurajskim wzgórzem, dominującym w krajobrazie wschodnich obrzeży Częstochowy. Do niedawna była użytkowana jako pastwisko, potem była siedzibą ośrodka jeździeckiego AKJ. W jej wnętrzu znajdują się potężne zbiorniki na wodę, zbudowane w latach 50-tych XX-go wieku dla potrzeb huty. Obecnie, po zaprzestaniu użytkowania, podlega silnym i dobrze widocznym procesom sukcesji naturalnej.
W strefie otaczającej górę występuje kompleks zbiorowisk łąkowych, muraw serotermicznych i skupień zarośli typu czyżni. Występują tu różne typy łąk i muraw o charakterze półnaturalnym.
Występuje tu znaczna liczba gatunków chronionych i rzadkich, jak np. dziewięćsił bezłodygowy i ożanka pierzastosieczna oraz szczególnie dużo zwierząt bezkręgowych, w tym zagrożonych wyginięciem motyli dziennych, takich jak kraśnik rzęśniowiec.
Wzgórze to, oprócz wartości przyrodniczych, ma także dużą wartość krajobrazową i turystyczną.
Atrakcje przyrodnicze





Nazwa:Góra Prędziszów
WWW:
Opis:Góra PRĘDZISZÓW
Wzgórze charakterystycznie dominuje w krajobrazie wokół Huty Częstochowa.
Dojście: od końcowego przystanku autobusowego linii 11 należy udać się na południe, wzdłuż opuszczonego bloku mieszkalnego, w kierunku rozległego, częściowo zalesionego młodnikiem sosnowym wzgórza. Po dotarciu do obrywu ścian kamieniołomu droga prowadzi w lewo, na wschód.
Partie wierzchołkowe wzgórza zostały zniszczone w wyniku eksploatacji wapienia choć pojawiły się już na nim sosnowe i brzozowe zagajniki. Na dnie kamieniołomu i na jego stokach rosną tysiące okazów zawilca wielkokwiatowego. Ocalałe, północnowschodnie zbocza zajmują rozległe murawy kserotermiczne, bogate florystycznie, z wieloma gatunkami rzadkich roślin i zwierząt (w tym modraszki i kraśniki). Na stoku południowym występuje interesujące zbiorowisko murawowe z dominacją pajęcznicy gałęzistej, rosnącej tu masowo. W wapiennych skałach wzgórza znajduje się kilka jaskiń:
Jaskinia Mysia (o długości 80 m. i głębokości 20,5 m.),
Jaskinia w Prędziszowie (26 m. dł., -2,5 m. głęb.)
Schronisko w Prędziszowie (5 m dł.) i 
Szczelina w Prędziszowie (-4 m gł).

Jaskinia Mysia.
Wysokość otworu: ok. 283 m n.p.m.
Ekspozycja otworu: do góry.
Długość: ok. 80 m.
Deniwelacja: -20,5 m.
W północno-wschodnim ograniczeniu kamieniołomu, w odległości 2,5 m od jego krawędzi, na prawie płaskim, kamienistym lecz pozbawionym skałek oraz roślinności zboczu, znajduje się niepozorny, pionowo usytuowany otwór jaskini.
Ze względu na bardzo ciasne zaciski jaskinia jest trudna i niebezpieczna w zwiedzaniu.

Jaskinia w Prędziszowie
Wysokość otworów: ok. 275 m n.p.m.
Ekspozycja otworów: ku W i ku SE.
Długość: ok. 26 m.,
Deniwelacja: -2,5 m.
We wschodnim ograniczeniu kamieniołomu, 2-3 m poniżej jego krawędzi, w wysuniętej grzędzie skalnej, na wysokości 10 m nad jego dnem, znajdują się otwory jaskini: pierwszy, zachodni - w stromym zboczu wśród małych skałek, a drugi, południowo-wschodni - po drugiej stronie grzędy, w ściance skalnej. Dogodnym do wejścia jest otwór południowo-wschodni. Prowadzi on do wysokiego korytarza, w którego dnie znajdują się trzy 2-metrowe studzienki. Są one na dnie połączone niskim prześwitem, tworzącym jakby dolne piętro groty. Dno w tym miejscu jest skaliste, pozbawione namuliska. Ściany pokryte są zwietrzałymi naciekami, występującymi w postaci żeber i polew.

Schronisko w Prędziszowie.
Wysokość otworu: ok. 264 m n.p.m.
Ekspozycja otworu: NE,
Długość: 5 m.
Schronisko jest utworzone przez małą kieszeń skalną, której okap tworzą duże, zawieszone wanty. Ma ono wysokość 2,3 m w otworze, dalej szybko się obniża. W 1999 r. miało znacząco odmienny kształt, lecz później prawdopodobnie część stropu uległa odpadnięciu. Schronisko jest pozbawione nacieków i namuliska, w zakamarkach jedynie leżą luźne w całości widne, wymarzające kamienie.

Szczelina w Prędziszowie
Wysokość otworu 283 m.
Ekspozycja otworu: do góry.
Długość: ok. 5 m.,
Głębokość: -4 m.
Otwór studzienki znajduje się w odległości 25 m na północ, tuż obok ściany kamieniołomu. Otwór ma charakter wąskiej, 2-metrowej szczeliny o maksymalnej szerokości 0,3 m, stanowiącej jednocześnie małą studzienkę. Obiekt jest suchy i widny w całości. Zimą daje się wyczuć silny ciąg ciepłego powietrza.